Skip to Content

Search: {{$root.lsaSearchQuery.q}}, Page {{$root.page}}

Εξέγερση / Revolt

Εξέγερση: Η ρήξη με την παράδοση και η σύγκρουση με την εξουσία

Η Έδρα Κ. Π. Καβάφη του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν καλεί Έλληνες ποιητές να συμμετάσχουν σε μια συλλογή σύντομων δοκιμίων στην καινούργια ιστοσελίδα της  με θέμα το εξεγερτικό πρόταγμα και φαινόμενο .  Η πρόσκληση απευθύνεται προσωπικά σε συγκεκριμένους ποιητές που εμφανίστηκαν τις δύο πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα και των οποίων το έργο αποτυπώνει εγρήγορση για την έννοια της εξέγερσης. 

- Επιμέλεια Βασίλη Λαμπρόπουλου

Περιγραφή του συλλογικού έργου

Θέμα:  Η ριζική ρήξη με τις αξίες και ιεραρχίες μιας κανονιστικής παράδοσης, η ρητή σύγκρουση με την εξουσία που ασκεί αυτή η παράδοση, και η διεκδίκηση αυτονομίας και ισονομίας.  Μια εξουσιαστική παράδοση μπορεί να είναι πολιτική, κοινωνική, εθνική, θρησκευτική, λογοτεχνική, αισθητική κλπ.  Η εξέγερση εκφράζεται ως σύγκρουση με το ισχύον και το κρατούν, όχι ως αμφισβήτηση ή αναθεώρηση (γενεών, κανόνων, σχολών κλπ.).  Η εξέγερση είναι εκρηκτική, κι όχι υποχρεωτικά επαναστατική:  εκπυρσοκροτεί και καταρρίπτει, δεν είναι απαραίτητο να επιδιώκει ή να μπορεί να οικοδομήσει ένα νέο σύστημα.  Παραδείγματα εξέγερσης:  «Κίνημα πλατειών», «κίτρινα γιλέκα», αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις, κινητοποιήσεις φύλλου, Occupy/Black Lives Matter/Antifa, post-anarchism, post-structuralism, post-colonialism, avant-garde.

Διακύβευμα:  Σε μια εποχή απομάγευσης και απομάκρυνσης της επανάστασης, είναι σήμερα η εξέγερση δυνατή;  Αν ναι, με ποιους όρους;  Αν όχι, λόγω ποιών συνθηκών;  Τα κείμενα μπορούν να αναφερθούν στην εξέγερση γενικά ή σε ένα συγκεκριμένο είδος της (τάξης, φύλλου, φυλής, τέχνης, σκέψης) που προέχει ή επείγει (αποφεύγοντας γενικεύσεις του τύπου: ποίηση είναι αμφισβήτηση είναι πολιτική είναι εξέγερση είναι ελευθερία κ.ο.κ.).

Συνεργάτες:  Πολλοί καινούργιοι Έλληνες ποιητές αυτής της περιόδου και του κλίματος αντιστάθηκαν ταυτόχρονα στην ποιητική και ιδεολογική κρίση του τέλους του 20ου αιώνα.  Αντί να πενθήσουν την απώλεια της επανάστασης, ή έστω της άμεσης προοπτικής της, και να καταφύγουν στον ρεαλισμό, την παράδοση ή την εσωστρέφεια, όπως τόσοι αριστερόφρονες πριν από αυτούς, παραμένουν μελαγχολικά εστιασμένοι στη δυνατότητα της εξέγερσης, στη συγκρουσιακή κουλτούρα και πολιτική.  Μετά την χρεωκοπία σε πολλά πεδία, συνεχίζουν να ασκούνται σε πρακτικές ελευθερίας.

Οι προσκλήσεις γίνονται σταδιακά και τα κείμενα αναρτώνται με τη  σειρά που λαμβάνονται.  H σειρά πρόσκλησης/ανάρτησης είναι περιστασιακή, όχι αξιολογική. Θερμές ευχαριστίες στον Μάριο Εμμανουηλίδη και τον Δημήτρη Σταματόπουλο.